Publications

Displaying 101 - 127 of 127
  • Seuren, P. A. M. (1964). Dupliek. Levende Talen, 227, 675-680.
  • Seuren, P. A. M. (1969). Echte en onechte taalkunde. De Gids, 132, 225-242.
  • Seuren, P. A. M. (1971). Chomsky, man en werk. De Gids, 134, 298-308.
  • Seuren, P. A. M. (1966). [Review of the book An introduction to morphology and syntax by Benjamin Elson and Velma Pickett]. Foundations of Language, 2(2), 213-217.
  • Seuren, P. A. M. (1966). [Review of the book Grammar discovery procedures by Robert E. Longacre]. Foundations of Language, 2(2), 200-212.
  • Seuren, P. A. M. (1971). [Review of the book Introduction à la grammaire générative by Nicolas Ruwet]. Linguistics, 10(78), 111-120. doi:10.1515/ling.1972.10.78.72.
  • Seuren, P. A. M. (1971). [Review of the book La linguistique synchronique by Andre Martinet]. Linguistics, 10(78), 109-111. doi:10.1515/ling.1972.10.78.72.
  • Seuren, P. A. M. (1964). [Review of the book Set theory and syntactic descriptions by William S. Cooper]. Linguistics, 2(10), 73-80. doi:10.1515/ling.1964.2.10.61.
  • Seuren, P. A. M. (1971). [Review of the book Syntaxis by A. Kraak and W. Klooster]. Foundations of Language, 7(3), 441-445.
  • Seuren, P. A. M. (1983). [Review of the book The inheritance of presupposition by J. Dinsmore]. Journal of Semantics, 2(3/4), 356-358. doi:10.1093/semant/2.3-4.356.
  • Seuren, P. A. M. (1983). [Review of the book Thirty million theories of grammar by J. McCawley]. Journal of Semantics, 2(3/4), 325-341. doi:10.1093/semant/2.3-4.325.
  • Seuren, P. A. M. (1969). [Review of the book Writing transformational grammars by Andreas Koutsoudas]. Journal of Linguistics, 5(1), 188-189. doi:10.1017/S0022226700002188.
  • Seuren, P. A. M. (1969). Generatieve grammatika en semantiek. In Handelingen van het XXVII Vlaams Filologencongres (pp. 276-282).
  • Seuren, P. A. M. (1969). Il concetto di regola grammaticale. In La sintassi: atti del 3 Convegno internazionale di studi, Roma, 17-18 maggio 1969 (pp. 125-141). Rome: Bulzoni.
  • Seuren, P. A. M. (1983). In memoriam Jan Voorhoeve. Bijdragen tot de Taal-, Land- en Volkenkunde, 139(4), 403-406.
  • Seuren, P. A. M. (1966). L'italiano per gli olandesi: Cursus Italiaans voor beginners. Haarlem: H. Stam.
  • Seuren, P. A. M. (1969). La G.G.T. et la théorie de la traduction. Le Langage et l'Homme, 10, 41-50.
  • Seuren, P. A. M. (1966). Het probleem van de woorddefinitie. In Handelingen van het 29ste Nederlands Filologencongres (pp. 103-108).
  • Seuren, P. A. M. (1966). Het probleem van de woorddefinitie. Tijdschrift voor Nederlandse Taal- en Letterkunde, 82(4), 259-293.
  • Seuren, P. A. M. (1982). Internal variability in competence. Linguistische Berichte, 77, 1-31.
  • Seuren, P. A. M. (1969). Operators and nucleus: A contribution to the theory of grammar. Cambridge: Cambridge University Press.
  • Seuren, P. A. M. (1983). Overwegingen bij de spelling van het Sranan en een spellingsvoorstel. OSO, 2(1), 67-81.
  • Seuren, P. A. M. (1971). Qualche osservazione sulla frase durativa e iterativa in italiano. In M. Medici, & R. Simone (Eds.), Grammatica trasformazionale italiana (pp. 209-224). Roma: Bulzoni.
  • Seuren, P. A. M. (1982). Riorientamenti metodologici nello studio della variabilità linguistica. In D. Gambarara, & A. D'Atri (Eds.), Ideologia, filosofia e linguistica: Atti del Convegno Internazionale di Studi, Rende (CS) 15-17 Settembre 1978 ( (pp. 499-515). Roma: Bulzoni.
  • Van Wijk, C., & Kempen, G. (1982). De ontwikkeling van syntactische formuleervaardigheid bij kinderen van 9 tot 16 jaar. Nederlands Tijdschrift voor de Psychologie en haar Grensgebieden, 37(8), 491-509.

    Abstract

    An essential phenomenon in the development towards syntactic maturity after early childhood is the increasing use of so-called sentence-combining transformations. Especially by using subordination, complex sentences are produced. The research reported here is an attempt to arrive at a more adequate characterization and explanation. Our starting point was an analysis of 280 texts written by Dutch-speaking pupils of the two highest grades of the primary school and the four lowest grades of three different types of secondary education. It was examined whether systematic shifts in the use of certain groups of so-called function words could be traced. We concluded that the development of the syntactic formulating ability can be characterized as an increase in connectivity: the use of all kinds of function words which explicitly mark logico-semantic relations between propositions. This development starts by inserting special adverbs and coordinating conjunctions resulting in various types of coordination. In a later stage, the syntactic patterning of the sentence is affected as well (various types of subordination). The increase in sentence complexity is only one aspect of the entire development. An explanation for the increase in connectivity is offered based upon a distinction between narrative and expository language use. The latter, but not the former, is characterized by frequent occurrence of connectives. The development in syntactic formulating ability includes a high level of skill in expository language use. Speed of development is determined by intensity of training, e.g. in scholastic and occupational settings.
  • Van Wijk, C., & Kempen, G. (1982). Kost zinsbouw echt tijd? In R. Stuip, & W. Zwanenberg (Eds.), Handelingen van het zevenendertigste Nederlands Filologencongres (pp. 223-231). Amsterdam: APA-Holland University Press.
  • Van Wijk, C., & Kempen, G. (1982). Syntactische formuleervaardigheid en het schrijven van opstellen. Pedagogische Studiën, 59, 126-136.

    Abstract

    Meermalen is getracht om syntactische formuleenuuirdigheid direct en objectief te meten aan de hand van gesproken of geschreven teksten. Uitgangspunt hierbij vormde in de regel de syntactische complexiteit van de geproduceerde taaluitingen. Dit heeft echter niet geleid tot een plausibele, duidelijk omschreven en praktisch bruikbare index. N.a.v. een kritische bespreking van de notie complexiteit wordt in dit artikel als nieuw criterium voorgesteld de connectiviteit van de taaluitingen; de expliciete aanduiding van logiscli-scmantische relaties tussen proposities. Connectiviteit is gemakkelijk scoorbaar aan de hand van functiewoorden die verschillende vormen van nevenschikkend en onderschikkend zinsverband markeren. Deze nieuwe index ondetrangt de kritiek die op complexiteit gegeven kon worden, blijkt duidelijk te discrimineren tussen groepen leerlingen die van elkaar verschillen naar leeftijd en opleidingsniveau, en sluit aan bij recente taalpsychologische en sociolinguïstische theorie. Tot besluit worden enige onderwijskundige implicaties aangegeven.

Share this page